12.6.2009 - sualde öte bi yol yok cevabın huzurunda ike ten...

Ben seni dileyeli o kadar uzun zaman olmuş ki serseriliğinden yaşam suyuyla yıkanmış saçım elim dilim uyuşuk şimdi bakışlarında…

Uyuşukluğun damıtımını denesem de kadeh aralıklarında, hep bir yanı sana ağlıyor göz kirpiğimin ucundan asılı ruhumun kılcalı…

Şimdi ben az önce sendim…

Ve sendik… biz tüm yaşam kalabalığımızla bahçende o salıncağa konulduk..diz bükey göbek salkımı bir yer edindik kendimize göğsünün hizasında..

Saklama!

çok ağrıma gidiyor artık tüm mora çalmış tırnak kabartmaları..

Yastığındaki ne varsa güne taşınmış, ana taşmış, orda yitip gidiyor gamsız, geçmiş, sürülerce telaşlı sulanmışlıklarım..

Ayıplama…

Sesinin huzurunda yer edinme telaşında şimdi ruhum…

Duvarları boyayasım var durmadan, sıkılmadan, yorulmadan…morum ben, siyahımsın sen..mor siyah bir hüzün var gözümün akında..beline tutulmuş, göbek deliğine vurulmuş bir ok atıyor sol yanımda..

Bırakma…

Bıkıp usanmadan yollar çağırıyor ayaklarımı..dilimden akıttığım, kirli sularımda yıkanmış, tuzlu yoruluşlar bekliyor huzurumda..

ve sen aklı selim bir sokak aralığı…

 ışıklı, taşlı, duvarlı, salkım saçak balkonların var geceye uzattığın,,içinde çırıl çıplak kuş çığlıkları..

kıskanırdı güneş, ay batmayan sokağının sıcaklığını..

ve ben o kadar acıyorum ki sevgili kırık kolumu avutuyorum çıkık omzunda..

uyuşuyor tüm acıya çalan düşlerim..

öpüşlerim kıskanıyor sokak lambalarını..

serseriliği gecenin senin sokağında sabahlıyor durmadan..

ben yoruluyorum..sen sessiz..

öylece orasındasın tüm varışların..güne inat bir aitlik hürmeti taşlarında..kaldırımların kediler ve diller abartılı böyle fütursuzca..

kandıramıyorum kendimi yorgun kalıyor dilim, gözüm ıslak, uyuşmuş ellerim..

uyutma beni sevgili...bırak güne inat yaşayım sen diye her nefes alışımı..her veriş biraz daha acı..

saklama dilinden eline geçen ne varsa..

elindeyim bir kadeh gibi.. sulandırma beni .. ısıtma.. düşürme..

titretme.. indirme… bırakmaaa..

19.10.2008 - kayıbın ayıbı değildir tüm bu yalnızlık...

Sabaha karşı uyanık gördüğüm düşlerimin dizinde adını çağırıyordum..

duydun mu??

Bu gece sabaha çoğalarak çıkacak bir adamın izinde koşuyor yüreğimin adımları..

Tam tersi olacak diye ummuştum tüm avazımla yazdığım o duada..

dilin üstün körü savuruşuyla dillenen dileyişlerin tutamı..

her solukta senden bir nefes düşlemekten, hakikati yerin dibinden göğe çalma telaşından öte gidemeyen bir duruşla dönüyorum dünyaya karşı, dikey bakışın izahısında..

elimin gözüme olan mesafesinden yoruluyorum gün ve gün..

hatrı sayılır bir cüruf bırakıyor ruhumun ayak izleri arasına tüm bu arayışlar.

ve sana kapılan ve sana dönüşen bir evham çukurunun dibi gibi adeta çevrilen tüm afiş üstü aşk yazıtları…

beni kendine resmeden bir silüet asılı aynalarda ucuca düne dönük yarına salık..

kayıbın verdiği acıdan mı yoksa alışmış olmanın verdiği tarifi güç sancıdan mı kaynaklanıyor sana uzaklaşan yalnızlığımın yakınlığı..

hep önce ellerin düşüyor zihnimin aydınlık kıvrık yokuşuna sonra suçlayan aralıksız düşün deminde sızlayan sözcüklerin..

ne neyden önce idim unuttum tüm kronolojisini yaşanmışlıklarımızın..

tüm dizinini altüst eden gebe bir düş kırıklığı düşkünüyüz ait olamadığımız tüm bu sokaklar ve adlarına şehir denilen yobaz kalabalıklar..

yorgun bir elçinin ehlinde nereye kadar sıralanır tarihimiz dediğimiz bu garip bu çılgın kandırış varışları..

kayıbın keskin kokusu buruk bir heyecanın yosun tutmuş avucundan damlıyor hep göz yaşlarımın ilki..diğerleri ötelenmiş sahnelerin türevleri gibi tek tek çoğalıyor..bastıkça dilime zihin perdem; felç oluyorum..dilim, elim, ellerin, dilin felç oluyor..fırıldak bir çember gibi dönüyor dünya; tam midemin ortasında..

kesmiyor nefesimi hiçbir şey..

süveyda doymuyor, ağzı açık bekliyor düşümün ucunda..

30.12.2007 - ......YENİ YIL MANİFESTOSUNUN KARALAMASI.......

Yaşlanıyorum artıkJ ama yaş aldıkça kendime olan bu günden güne büyüyen yüreğim kendine şunu soruyor: kendine biyolojik , ailene benzer bir canlı doğurmak için hazır mısın..işte tam da bunları düşünürken zihnimin kalabalık adamları Elif Şafak ın siyah süt ünü okuyup iyice zeminimi daralttı..kaybettim..

25 dolu yıl içinde öğrendiğim tek şey kendime olan dokunuşlarımı başkalarının yanında ve dilinde değil kendi gecemde kendi elimle dokunabilmeyi nasıl sürdüreceğimin anlarına olan keşiflerimdi..

zaten diğer tüm o şeyler başkaları tarafından öğretilmiş ve öğrenilmişti..ben ve benim gibiler de işte onları öğrendik ve öğreneceğiz..zaman aşımını uğrayan bilgiler var oldukça değişmeyecek bir insan olabileceğine inanmıyorum..üstelik tüm değişimler kötüdür..çünkü değişimler olumlu ya da olumsuz şartlar doğrultusunda doğarlar..ve her şartların değişimi söz konusu olan durumlar her insanı öğretilerine ters düşürmeye yeter..işte bu kötüdür..anlık durum kötülükleri doğurgan zaman kavramında yol aldıkça iyileşebilir ve etkisini kaybedip sönümlenebilir..ama göremedeğiniz fakat hep bir elinizle tutmayı hayal ettiğiniz ruhunuzun şuur kıvrım teli elinizin altındadır ve soğuktur..sıcak olan korkunç sanılır ki soğuğun acısı şuurun tüm çıkışlarını uyuşturduğundan kabustur..soğuk sıcaktan daha altüst edici titreme eylemiyle kanınızın akışını yavaşlatan zihin düşmanınızdır..sığındığınız kalbinizin derinlikleri size kollarını açmaz çünkü kıvrım teliniz elinize yapışmıştır..

Dün kendime 10 yıl aradan sonra yeni bir saat aldım..zamanı iki adet hareketli doğru ile taşıyabilen insan kendini ağır hissettiğinde duşa saatli saldırmamalı..işte dünün cümlesi bu..

Her eylemim bana kendi anından başka bir anda başka bir öngörülemez sonuç ve veya neden sunacaksa piyonlarımı atlarımın gölgesinden uzaklaştırmamalıyım..piyon öne sürmek saçma..

Ne demiş olurlarsa olsunlar ben mantıkla davran denilmiş durumlara ucube bakışlarımla saldırınca farklı olduğumu düşünen tüm saçma kalabalıklara kıçımı döndüm..dönmek kötü değildir..kendimi kıvrım telimle barışık ve sıcak tuttum..soğuk sınav zamanı iyidir yalnızca..

Küçük notlar aldığım renkli el yazması zihin askılıklarım dağınık dolaplarımın karışık sayfaları arasından düştükçe migrenim iyileşti..not almak başkalarına ait değilse evi derli toplu tutar..

Başkalarının sizin adınıza yazdıkları ve dillendirdikleri şeyler ve hatta kendi eliniz ve diliniz yalan söyler..durmadan kendimizi açıklamak zorunda kalmamız tam da bu yüzden..çünkü kelimeler zihinlerimize zincirli çocuklarımız değildir..onlar tanrı gibi şımarık ve serseridirler..kandırıkçı küçük piçler..

Susmak kadar zihni dolduran başka bir baraj bilmiyorum..bildikçe susmak kadar zengin bir sabır taşı daha yok..

Gelecek ve gelmiş olan bu yıl bana ve herkese getireceğini getirecek ötesi yok..ama size gelen benden ve diğerlerinden olabilir..kendinize gelene ona göre davranın..nice yıllara..bol doluluk oranlıJAYLİN AKGÜL!!

11.8.2007 - ........sabah a haylic e rken........

din dinlendikçe çileleşir dillerde...

erkendi....

zaten ben oldukça uzaktım senden..

pıhtısına damıttığım ne acım varsa hepsi dilden çok öte..

aslımın silüetine gömülü ölü kelebek koleksiyoncusuydu anım..

zaferim büyük nece konuşsam kafi değil dilime...

aşk battıkça değiştirilen masa örtüsü...

değil

            miş...

başka birşey diye düşünen eller var...

nasıl birşey...ama nasıl...

dil dillendikçe tuzlanan acım...

acım hayata karşı tek gardım..

bilirim..

diyen ben var

                  mış..

seni şimdi uzaktayken daha çok seven aşk var..

sana daha çok tutunan..

daha yanıcı..anlıkçı bir ben...

kalanı çarptığımda dilimde bitiveren bir din..

çarptıkça uzayan dua..

bitmez

            miş...

daha uzak değil hemen burda...

yarım ayak bir diz boyu çocukluk..

biraz kırgın macunculara..

biraz daha uyanık daha çarpık dizelerde arıyor anı..

tıpkı daha önceki gelecekler gibi..

büyüyecek

                miş...

anların ansızın kaldığı yerdesin şimdi..

            uzağımdaki yersizlerden farksız...

ayy tutuldu..

tutulacak

            mış...

gelecek te...