1.8.2007 - .....direnişler...iğdişler...eğilişler....

AZ

uykum yok..su buharından su damıtmanın ağırlığında süzülüyor zaman..yıllarımın ardından koşarken düşüp kırılan günlerim teğetsel bi vazgeçiş esiyor gözümde..dizimde fesli hüsran yaraları..tüm tozu kaldırıp geliyor şehir baretin aklığına..kaç gece daha çelecek kabus bakışlarımı..eskiden olsa burda olsa şimdi olsa..ne kadar farklı olur sanıyorum ki bi çok şey..anlamam gerek artık yalan amaçları...yok ondan daha dip daha beyaz bi cam kalınlığı..şişe dibinden başka....her yazılmış satır aralığından kaçıyor delikanlılığımın küfürbaz kibarlığı...kabalaştım..yaşlanan bi ağızla dolanıyorum iş odaları düzenbazlığında...dilim kal dese de tüm sevişmelerime..elim hep itecek sevgilinin yalan zerzenişlerini....çelişkiyi bilirim ben..tıpkı sen ve ben ve hayat gibi...

COK

kurtar hey kendim kendini...

susmasan bi dolansa dilin günün tozuna..

bilirsin dinleyecek avaza kesmiş kulaklar bilirsin..

olmuyor..

bi düğüm bi karagüğümle kaynatılıp tepeden boğazına salınıyor...

herkes yalan konuşuyor hocam...

her biri..

ben de bile..bile..

eğit hey kendim kendini...

tüm bilelere rağmen..

tek tek dök cam kırıklarını..

herkes kanıyor...

göz akıma kan oturdu güne baka baka....

DAHA NELER

siyah adamla kara çocuk bi avuç üzüm dağıtıyor..bi avuç şekerli su salıyorlar kuş dilli adam başlılara..baktın  mı olmuyor..beton döküyorlar tüm kalıplara..ezik tahta kırık beton çalıyorlar çatıların altına..siyah adam karasına bakıp söylenir dururken tüm kötüleri; aynası dağılmış, kan oturmuş göbeğinden sancıyor adam, ağaç altı kalmış bakışlara...herkesin aynası kırılmıştır, diyor ağaç altlı adamlar...herkesin..terinden ne damlarsa kıçından o akar dizlerine..dal severler kuşanıyor levyeleri de gözü korkmaz adamlar sanıyor meydan kalabalıkları her birini...ne kadar evhamlanırsan diyor, kara çocuk o kadar siyahlanır tüm bakışlar..ya yoğruşlar onlar ne renk olur..siyah adam bilir bunları..anlatsa kaçacak tüm toza batmışlar..

24.3.2007 - .....kalkışın yorgun asaleti.....

hayat kılcal damarlarına enjekte edilen bokluğu zamanın suyunda vicdanının tesellisiyle yıkayabilme telaşından öte geçemeyen bir yap boz tahtası...üstelik kinaye ve riyaların cübbesinden sızan sevgili sözcükler çıkmazının ucube türbesi..ne dua bilirsen bil..ne dilersen dile hayat kimseyi avutmuyor..ya vaazların dilenci tükürüğünde ıslatacaksın bokluğun hamurunu ya da mor bozuk bir plak çalarda dinleyecek kendi çığlıklarını...merhaba...

kaç çalıntı an hediye ettiysem kendimi kaldırım çerçevesinden aşağı söktüler duvarlarımı..şimdi böyle götlü göbekli bir siluetle zihnimin en mantıklı ağımsı tabaka lav sıcaklıgında gözyasımla yatırıyorlar hayat denen alanın göbek taşına...

senden daha çok seni merak eden bir insan tanırsan kaç dediler..geçmişten gelen ayak sesleri..seni senden çok seven bulursan kurtul dediler delilerin senfonisi..yani kısacası bize varoluşun felsefesinin doğuşu olan seni yani kendini kendin ötele dediler..üstelik becerirsek ki gayet iyi çıktık tek tek bizler tekmele göbek üstü nefes kafesini...

hayat nefes aldığından ibaret..o yüzden artık kızartamazlar yüzümü..nefessiz bıraktıkça birileri mora kesmi tırnaklarımızı budadık yıllarca..oysa ağzımızı açmalıyız kafesin ferahlığına..

endiselenme..aldıgından daha kirlisini verecek cigerlerin bu hayata..tam da hak ettiğini;)

 

 

 

 

 

15.1.2007 - .......kirpik çöpü.....

güve-n-mek......

güve ile güveni türkçenin mucizelerinden biri olarak görüyorum..

evet bu beni gülümsetiyor..

bunu sevdim..

o kadar uzun zaman oldu ki susalı..konuşmayı unutup delirmekten ürküyorum..

delirebilecek kadar kendimi seviyor muyum emin değilim..

en iyisini denemek gibi bir asli görevim yok..

insan suskunluğundan bir süre sonra boğulup ölecek gibi hissediyor..

sıra sıra dizilen söylenemyen sözcük dizimleri..itiş kakış bir boşluk..

havaya açılan bir kuyu dibi..

burda ölebilirim..

sözcük nefes gibi tutulması çok güç..

öldürücü..

ürkünç..

ciddiye alınması gerekiyor..

bu kadar önem verdiğine emin misin?hiç hissetmedim..

zaten sorun da bu..hissettirilmeden verilen sıfat köpükleri..

işte bu renklendirici şey zihni patlayınca kandırıyor..

kanıksamış olmalısın..

neyi..okuduklarımın hep adlarını unutuyorum..durmadan yer değiştiriyorlar..

çok silik..konuşulacak yer yok..

sıkıştın mı?

evet..kesinlikle..sözükler ve köpükler arasında nefes alamıyorum..

ötele kendini o halde..yapabilirsin..

demedin mi dert değil..senin lafın bu..duy..

götümde değil doğru..hepsi zihnimin içinde..

simitin susamı yere düştü..çıtırı dalımdan geliyor..kulağım kavalcı..

ruhum koyun çobanı..

yanık kokuyor bu duvarlar..karaları gözbebğimde oturuyor..

acıyı kabul ederek yumuşatma taktiği..

ne ala..hala kendimi seviyorum o halde..teşekkürler..

elbette..aksi nasıl düşünülebilir..

bilmem..bilemicem..bilmemekte hüküm sürmeye devam..

peki..

19.12.2006 - ........hecelemece......

saat 22.30 .... ayın kırmızısı sise yatmış!balkonda taşlarım uyuyor!

        az önce ..... eşikte bir yaş beliriyor!düşse donacak!kıpırdamıyor!

henüz ..... adım adım güdülen bir his böceği!tam kafesime konmuş!gözlüyor!

saat 01.20 ..... geç kalmış bir uyku uzanıyor şişe camının sırtında!yeteneksiz!

sen değil miydin serseri aşkların adam olmazı

değil miydin kaybedişin yenilmez  galibi

şimdi

terkin ilanı ramak kalmış perişanlığında vaktin

daha ne kaldı sıyıracak ki tenden

ummanın hezimeti ördü tüm gişeleri

saat haylice geç ..... tadından yenilmez şimdi imbatın!kokusundan geçilmez!körfezin çimene uzanışı sarar tüm kıllı baldırları!bırakmaz!şimdi ayıbın üstünün örtüldüğü vakit!ayılmaya dayanılmaz!

kaldı ki kaf'ın ardından sürülecek bir baca

bir dürtünün peşinden verilecek bir ah

şimdi

sualin kaybı tüm çığlıklarda

nerdeydi aslolan

hangi kapının ardında

musalla taşına kazınılacak bir iki laf

ucu kamanın arzın duvarında

acıma

yitecek tüm guguk kuşu vakitleri

ve ben tam altında